شعرگرام - پایگاه شعر و ادب پارسی
غزل شمارهٔ ۱۵۵۶
شاه نعمت الله ولی
شاه نعمت الله ولی( غزلیات )
1042

غزل شمارهٔ ۱۵۵۶

ای عشق بیا که خوش بلائی
ای درد مرو مرا دوائی
زاهد تو برو به کار خود باش
ساقی تو بیا که جان مائی
ای عقل تو زاهدی و ما رند
با هم نکنیم آشنائی
مستیم و خراب و لاابالی
ای شاهد سرخوشان کجائی
در آینهٔ وجود سید
دیدیم تجلی خدائی