شعرگرام - پایگاه شعر و ادب پارسی
رباعی شمارهٔ ۱۶۴
عراقی
عراقی( رباعیات )
340

رباعی شمارهٔ ۱۶۴

ای لطف تو دستگیر هر رسوایی
وی عفو تو پرده پوش هر خود رایی
بخشای بدان بنده، که اندر همه عمر
جز درگه تو دگر ندارد جایی